hayat sanki suyumu çıkarmış posamı bir kenara atmış kalmamış geriye hiç bişey hiç birşey bırakmamış benden geriye umudum olsa ya da hayalim ne yazar hayat bitirmiş beni
herşey değişiyor herşey eskiyor,yıpranıyor her acı kabuk bağlıyor değişmeyen bi tek benim çünkü bu kahrolası kalp hala seni düşünüyor hala seni özlüyor içinde seni büyütüyor bezen küsüyor tavşan dağ hesabı bazense aman ne yaparsa yapsın bazen...
merak ediyorum benden sonra ne yapacaksın hemen unutacak mısın beni ben hala burda ağlarken ya da sende beni düşünecek misin benim kuruntularım bunlar belki bi başkasını beni üzdüğün gibi...
üzülürsen kıyamamki sana bir damla yaş döksen dayanamam ki bilirim ağlama desem sen yine belli etmeden ağlarsın üzülme desem için durmaz bırak onu artık çıkar kalbinden desem değmez ona ihanetine...
soğudum herşeyden herkesten hiç bişi çekmiyo beni artık ne yediğimin tadı var ne de içtiğimin eskisi kadar ne umudum var yaşama dair ne de hayalim vuslata dair... ...
ıssız upuzun bi sokaktayım ne kadarda aciz insanlar olmadan sokak benim gibi senin olmadığın zamanki ben gibi sokağın ortasında kollarımı iki yana açtım bekliyorum sağa dönüyorum sola dönüyorum arkama bakıyorum ama sen sen gelmiyorsun ...
karanlıktayım ucu bucağı olmayan bi kuyudayım sanki yüzüm kara dönsem yönüm kara ışığından bi parça ver mahrum etme ne olur yüzünden gözünden kurtar beni bu karadan karanlıktayım dönsem yönüm kara yüzüm kara zaten karanlıkta kara... ...
bu sefer ben gidiyorum ey sevgili bu sefer ben söyleyeceğim bu sefer sana ne kal derim ne beni bırakma ne de seviyorum sen olmadanda ben yaşarım nasılsa sen olmasanda güneş doğar sen olmasanda...
gel gece tükenmeden gel yıldızlar düşmeden gel bu bedenden can çekilmeden ...